A A A
To jest wersja archiwalna z dnia 10.02.2017, zobacz aktualną wersję tej strony.
Zmiany wprowadzono z powodu: Uzupełnienie treści.

Aktualności

10-02-2017

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Radziejowie przypomina o obowiązywaniu rozporządzenia MRiRW z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie zarządzenia środków związanych z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków (Dz. U. z 2016 r, poz.2091) oraz wskazuje na konieczność przestrzegania wskazanych w niej nakazów i zakazów dotyczących utrzymywania drobiu lub innych ptaków, w tym nakazu odosobnienia drobiu lub innych ptaków w gospodarstwie w zamkniętych obiektach.

Jednocześnie, Powiatowy Lekarz Weterynarii w Radziejowie, przypomina o konieczności zgłaszania utrzymywanego drobiu oraz przestrzegania zasad bioasekuracji zamieszczonych na stronie BIP PIW w Radziejowie.


27-12-2016

Wzór oświadczenia o ilości posiadanego drobiu

W związku z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie zarządzenia środków związanych z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków, Powiatowy Lekarz Weterynarii w Radziejowie zamieszcza wzór oświadczenia o posiadanej ilości drobiu w gospodarstwie.

Oświadczenie do pobrania w dziale "Pliki do pobrania".


27-12-2016

Apel Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Głównego Lekarza Weterynarii do hodowców drobiu




23-12-2016

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie zarządzenia środków związanych z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków





23-12-2016

Metody minimalizowania zagrożeń związanych z wysoce zjadliwą grypą ptaków (HPAI) dla Hodowców





28-10-2016

Apel do hodowców trzody chlewnej




30-09-2016

Ogłoszenie o sprzedaży, nieodpłatnym przekazaniu lub darowiźnie zbędnych, zużytych składnikach majątku ruchomego






23-09-2016

Ważna informacja dla rolników utrzymujących co najmniej jedną sztukę trzody chlewnej


Powiatowy Lekarz Weterynarii w Radziejowie informuje, iż w związku z wejściem w życie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/260 z dnia 23 lutego 2016 roku KAŻDY POSIADACZ UTRZYMUJĄCY JEDNĄ ŚWINIĘ powinien zarejestrować w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa siedzibę stada, a następnie zgłaszać wszystkie zdarzenia zwierzęce w biurze powiatowym ARiMR.



22-09-2016

Przewodnik dla osób podróżujących ze zwierzętami towarzyszącymi






















11-08-2016

Zawiadomienie dla rolników, którzy utrzymują trzodę chlewną




16-05-2016

Zarządzenie Nr 6/2016 Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 13 maja 2016 roku




11-03-2016

Informacje Głównego Lekarza Weterynarii dla lekarzy weterynarii oraz hodowców zwierząt dotyczące "Gorączki Q".

Gorączka Q jest chorobą zakaźną występującą zarówno u zwierząt domowych i dzikich oraz ludzi. Czynnikiem etiologicznym tej zoonozy jest drobnoustrój Coxiella burnetii. Przypadki choroby stwierdzane są zarówno w Polsce, jak i innych państwach europejskich.
Od 2010 roku w Polsce zostały wprowadzone badania monitoringowe u przeżuwaczy, których wyniki wskazują, że patogen ten jest obecny zarówno u bydła jak i owiec oraz kóz. Wraz ze wzrostem międzynarodowego obrotu handlowego zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego, istnieje ryzyko wprowadzenia do krajowej populacji zakażonych sztuk bydła, pochodzących z obszarów, gdzie stwierdzane są ogniska tej choroby. Ponadto, szczególną uwagę należy zwracać na zwierzęta importowane z Holandii, ponieważ w latach 2007-2010 miała tam miejsce największa jak do tej pory epidemia gorączki Q w Europie. Ponadto, ogniska gorączki Q stwierdzane były również u naszych bliskich sąsiadów (Słowacja, Niemcy).


Coxiella burnetii jest bardzo odporna na działanie czynników chemicznych i fizycznych, dzięki czemu charakteryzuje się dużą przeżywalnością w środowisku. Duża oporność zarazka na wysychanie, wilgoć, wysoką lub niską temperaturę sprzyja jego długotrwałej przeżywalności w powietrzu, na skórze, wełnie i słomie. W chwili obecnej dostępna jest cała gama preparatów dezynfekujących dopuszczonych do użycia, jednak najprostszym sposobem jest zastosowanie 70% roztworu alkoholu etylowego.

Coxiella burnetii u zwierząt najczęściej lokalizuje się w płucach, gruczole mlekowym, jądrach, węzłach chłonnych, zwłaszcza w węzłach nadwymieniowych oraz macicy i łożysku. Proces chorobowy może przenosić się również na wątrobę i układ krążenia.

Do namnożenia większej liczby bakterii, a tym samym nasilenia objawów choroby, dochodzi podczas ciąży lub w wyniku działania innych czynników immunosupresyjnych. Początkowo występuje, zwykle niezauważalne, nieznaczne podwyższenie ciepłoty wewnętrznej ciała, utrzymujące się przez kilka dni. Ponadto, stwierdza się stan zapalny gałek ocznych, objawiający się większą ilością płynu surowiczo-śluzowego wypływającego z worka spojówkowego i nosa. Wymienione objawy ogólne nie dają jednak podstawy do podejrzewania gorączki Q. Na istnienie choroby u zwierząt wskazywać może dopiero fakt licznych zachorowań w tym samym środowisku u ludzi, z objawami przypominającymi ostrą grypę.

Częściej natomiast dochodzi do przedwczesnych porodów i poronień u zwierząt, a wówczas w łożysku, wodach płodowych lub narządach wewnętrznych poronionych płodów stwierdza się obecność C. burnetii. Zmiany patologiczne w łożyskach występują w postaci obrzęków oraz lokalnych wylewów krwawych. Dalszy przebieg choroby zależy od stopnia zjadliwości szczepu i stanu odporności zwierząt. W przypadku nasilenia choroby dołączają objawy w postaci zapalenia płuc, wymienia oraz stawów.

U ludzi gorączka Q występuje najczęściej u pracowników mających bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami: w rzeźniach i zakładach futrzarskich oraz u lekarzy weterynarii.

W ognisku epizootycznym, podstawowy rezerwuar i źródło zakażenia człowieka stanowią zwierzęta domowe, najczęściej bydło, owce i kozy. Z literatury naukowej wynika, że znacznie częściej infekcja na człowieka przenosi się od małych przeżuwaczy, natomiast do zakażenia przez ukłucie kleszcza dochodzi niezmiernie rzadko. Do infekcji u ludzi dochodzi najczęściej drogą oddechową, poprzez wdychanie unoszących się z pyłem bakterii, rzadziej przez uszkodzoną skórę oraz przez przewód pokarmowy. Sprzyja temu duża oporność C. burnetii na środowiskowe czynniki fizyczne. Przyjmuje się, że bakterie C. burnetii w pylistym kale pochodzącym od zakażonych owiec, mogą być przenoszone przez wiatr na odległość od kilkuset metrów do kilkunastu kilometrów. Inną możliwą drogą infekcji jest kontakt bezpośredni, np. w czasie udzielania pomocy przy porodzie, podczas dojenia, przy obróbce mięsa, podczas strzyży owiec oraz w czasie obróbki skór i wełny.

Podział klinicznych postaci gorączki Q u ludzi nie jest jednolity, jednak podkreśla się występowanie dwóch zasadniczych i diametralnie odmiennych postaci klinicznych: ostrej i przewlekłej.

Postać ostra przebiega w różnych formach klinicznych, z których najczęściej są wymieniane: uogólniona (septyczna), duropodobna, płucna, grypopodobna oraz nerwowa. W zależności od skali zakażenia, okres inkubacji choroby wynosi od 10 do 14, a nawet 35 dni. Choroba może przebiegać subklinicznie i skutkować jedynie serokonwersją, czasem występuje jako samoograniczająca się ostra choroba gorączkowa lub najrzadziej - w postaci przewlekłej. U osób zakażonych choroba rozpoczyna się nagle, najczęściej podwyższoną temperaturą wewnętrzną ciała (80-100% - postać gorączkowa) oraz intensywnymi dreszczami (50-100%). Często notowane jest złe samopoczucie, brak apetytu, zmęczenie, bóle mięśni, stawów oraz kaszel. W tej postaci gorączka Q może być mylona z grypą. Śmiertelność u ludzi jest stosunkowo niska i wynosi 1-2%, z wyjątkiem krajów tropikalnych, gdzie dochodzi nawet do 9%.

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1539, z późn. zm.), gorączka Q podlega obowiązkowi rejestracji. Od 2013 roku w Polsce zaczęto stosować szczepienia, co spowodowało duże trudności w diagnostyce, zwłaszcza serologicznej. Ponieważ nie jest możliwe różnicowanie przeciwciał na poszczepienne i te występujące w przebiegu naturalnej infekcji, zaleca się, aby przed wprowadzeniem szczepienia w stadzie, przeprowadzić właściwy tok postępowania, związany zarówno z dochodzeniem epidemiologicznym jak i wykonaniem właściwych badań diagnostycznych. W przypadku podejmowania decyzji o szczepieniu zwierząt w wyniku podejrzenia gorączki Q w stadzie zaleca się, aby nie przeprowadzać szczepienia zwierząt, kiedy diagnostyka jest na etapie badań serologicznych, ewentualne szczepienia należy stosować dopiero po potwierdzeniu ogniska choroby metodą qPCR. Jeżeli przed wykonaniem badań potwierdzających metodą qPCR zwierzęta zostaną zaszczepione, próbki do badań molekularnych należy pobrać wówczas nie wcześniej niż 14 dni po szczepieniu.

Stosowanie szczepienia nie powoduje zupełnej eliminacji C. burnetii ze stada zwierząt zainfekowanych, a jedynie obniża poziom siewstwa, może redukować liczbę aktywnych siewców oraz zmniejsza liczbę poronień w stadzie.

Rozpoznanie gorączki Q na podstawie objawów klinicznych i obrazu sekcyjnego jest bardzo trudne, wręcz niemożliwe, dlatego istotnym elementem diagnostycznym jest przeprowadzenie właściwych badań laboratoryjnych oraz prawidłowy sposób ich interpretacji.

W sytuacji podejrzenia ogniska gorączki Q na podstawie objawów klinicznych, zaleca się wykonanie badań serologicznych. Wskazane jest, aby badaniami objąć zwierzęta wykazujące objawy kliniczne oraz sztuki przypadkowe.

Pobierając próbki do badań należy uwzględnić też strukturę wiekową stada, wskazane jest pobranie próbek od zwierząt z każdej kategorii wiekowej.

Jeżeli w stadzie występują poronienia, najbardziej wskazanym materiałem do badań jest łożysko (wówczas należy pobrać fragment zawierający minimum trzy kotyledony) lub wymaz z dróg rodnych, jednak nie później niż w ciągu 8 dni od momentu wystąpienia poronienia lub porodu.

Ogólne zalecenia do postępowania ze zwierzętami
W środowisku zwierząt zdrowych zaleca się (działania profilaktyczne):

  • okresowe badania serologiczne zwierząt na obecność przeciwciał anty-Coxiella burnetii lub badania mleka i/lub materiału biologicznego np. wymazów z dróg rodnych, ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt roniących lub rodzących przedwcześnie;
  • kwarantannę dla zwierząt wprowadzanych do stada;
  • niewprowadzanie do stada zwierząt pochodzących ze stad, gdzie odnotowane jest aktywne ognisko gorączki Q (do momentu, gdy w badaniach mleka i/lub wymazów z dróg rodnych metodą qPCR uzyskuje się wyniki dodatnie);
  • poddanie badaniom serologicznym i/lub molekularnym (PCR) zwierząt będących przedmiotem przesyłek, przed wprowadzeniem ich do stada;
  • informacja o szczepieniach w stadzie, z którego pochodzą wprowadzone zwierzęta,
  • zwalczanie kleszczy i gryzoni;
  • utrzymywanie właściwych warunków zoohigienicznych, w tym bieżącą dezynfekcję pomieszczeń i sprzętu.

W środowisku zwierząt zakażonych zaleca się:

  • zwierzęta, u których stwierdzono infekcję na podstawie zarówno objawów klinicznych jak i dodatnich wyników badań serologicznych oraz potwierdzono obecność patogenu poprzez wynik dodatni w badaniu metodą real-time PCR, poddaje się eliminacji poprzez ubój chorych zwierząt w rzeźni (fakultatywnie);
  • ze względu na długotrwałą przeżywalność i możliwość gromadzenia się Coxiella brunetii w runie zwierząt, które zostało zanieczyszczone kałem, w przypadku rzeźni owiec należy zachować wszelkie środki ostrożności w odniesieniu do personelu;
  • w przypadku owiec przyjęcie zwierząt do rzeźni odbywa się bezpośrednio pod nadzorem lekarza weterynarii, który wcześniej powinien zostać poinformowany o statusie zdrowotnym zwierząt, objętych przesyłką poprzez zamieszczenie odpowiedniej adnotacji w dokumencie dotyczącym łańcucha pokarmowego;
  • należy przeprowadzić dokładną dezynfekcję pomieszczeń;
  • odchody i ściółkę, po usunięciu, należy składować przez 150 dni pod przykryciem;
  • należy zachować środki ostrożności w okresie okołoporodowym. Powinno się wydzielić porodówkę, którą należy zabezpieczyć przed gryzoniami, owadami oraz zwierzętami towarzyszącemu człowiekowi. Zwierzęta powinny przebywać w niej 2 tygodnie przed porodem i dwa tygodnie po porodzie;
  • po każdym poronieniu zabezpieczyć łożysko i przesłać do badania do KRL;
  • powiadomić właściwego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz podmiot skupujący mleko. Gorączka Q u ludzi podlega obowiązkowi zgłaszania i rejestracji. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie współdziałania między organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Weterynaryjnej oraz Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych, które mogą być przenoszone ze zwierząt na ludzi lub z ludzi na zwierzęta (Dz.U. z 2013 r., poz. 160) państwowy inspektor sanitarny oraz powiatowy lekarz weterynarii informują się wzajemnie o stwierdzeniu gorączki Q u człowieka lub zwierzęcia oraz współpracują w zakresie jej zwalczania;
  • szczepienia – postępować zgodnie z ww. wskazaniami;
  • leczenie – ze względu na fakt, że jest to patogen bytujący wewnątrzkomórkowo, nie zawsze jest skuteczne i nie zapobiega nawrotom choroby. Należy też rozważyć aspekt ekonomiczny terapii.


Postępowanie z mlekiem w sytuacji stwierdzenia gorączki Q w stadzie:

  • surowe mleko pochodzące od zwierząt, u których obserwowane są objawy kliniczne, powinno być traktowane jako nie spełniające wymagań pkt 1 lit. a rozdziału I sekcji IX załącznika III rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i ocenione jako nienadające się do spożycia lub produkcji środków spożywczych dla ludzi. Takie mleko po poddaniu obróbce termicznej, równoważnej procesowi pasteryzacji, może być wykorzystane do skarmiania zwierząt utrzymywanych wyłącznie w tym gospodarstwie;
  • stosując zasadę ostrożności wynikającą z art. 14 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, surowe mleko pochodzące od pozostałych zwierząt w stadzie, może być dostarczane do zakładu przetwórstwa mleka, pod warunkiem poddania go dalszej obróbce termicznej równoważnej pasteryzacji. Zaleca się, aby zostało ono przeznaczone do produkcji np. mleka UHT lub mleka w proszku, lub innych produktów mlecznych, których proces technologiczny obejmuje sterylizację lub podwójną obróbkę cieplną równoważną pasteryzacji. Natomiast w przypadku, gdy mleczarnia stosuje obróbkę termiczną w niskich temperaturach lub produkuje wyroby z mleka niepasteryzowanego, konieczna jest segregacja mleka. W związku z powyższym, o dostawach powinien być powiadamiany powiatowy lekarz weterynarii, właściwy ze względu na usytuowanie zakładu przetwórstwa, do którego gospodarstwo dostarcza surowe mleko;
  • wskazane jest, aby surowe mleko pochodzące z gospodarstw, w których wystąpiły przypadki gorączki Q, było odbierane przez cysternę na końcu trasy, jeśli mieszane jest z mlekiem pochodzącym z innych gospodarstw, a całość mleka powinna zostać poddana obróbce, o której mowa powyżej;
  • zakład, produkujący na bazie mleka niepasteryzowanego, powinien wdrożyć procedurę mycia i dezynfekcji samochodów-cystern, służących do przewozu mleka z gospodarstw, w których stwierdzono gorączkę Q, po każdym rozładunku, łącznie z ich komponentami i akcesoriami, jak również instalacji mleczarni po zakończeniu procesu pasteryzacji;
  • właściciel gospodarstwa oraz pracownicy mający kontakt z chorymi zwierzętami powinni być pouczeni o stosowaniu środków ochrony osobistej;
  • w przypadku, jeśli gospodarstwo, w którym stwierdzono gorączkę Q zostało zarejestrowane do prowadzenia sprzedaży bezpośredniej surowego mleka, siary i surowej śmietany, pozyskanych w gospodarstwie produkcji mleka, powiatowy lekarz weterynarii powinien wydać decyzję zawieszającą wprowadzanie do obrotu ww. produktów, do czasu wykluczenia choroby w stadzie;
  • w przypadku, jeśli gospodarstwo prowadzi działalność marginalną, lokalną i ograniczoną polegającą na produkcji produktów mlecznych z własnego mleka nie poddanego obróbce cieplnej równoważnej pasteryzacji (np. serów dojrzewających) powiatowy lekarz weterynarii powinien wydać decyzję zawieszającą prowadzenie takiej produkcji.

25-11-2015

Ogłoszenie Głównego Lekarza Weterynarii o występowaniu w roku 2014 i 2015 licznych ognisk afrykańskiego pomoru świń (ASF).



Pobierz plik Ulotka z informacją dla podróżujących wjeżdżających do Unii Europejskiej



Pobierz plik Ulotka z informacją dla hodowców trzody chlewnej



Pobierz plik Ulotka z informacją dla myśliwych i leśników


05-08-2015

Ogłoszenie o sprzedaży, nieodpłatnym przekazaniu lub darowiźnie zbędnych, zużytych składnikach majątku ruchomego






26-08-2014

Informacja Głównego Lekarza Weterynarii dotycząca wytycznych prowadzenia produkcji i sprzedaży produktów pochodzenia zwierzęcego w ramach działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej.

 Pobierz plik Działalność marginalna, lokalna i ograniczona - wytyczne Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (187,3 kB)


18-02-2014

Informacja Głównego Lekarza Weterynarii dla hodowców trzody chlewnej dotycząca afrykańskiego pomoru świń









 Pobierz plik Materiały szkoleniowe dla hodowców trzody chlewnej (10 861 kB)


18-02-2014

Informacja Głównego Lekarza Weterynarii dla lekarzy weterynarii dotycząca afrykańskiego pomoru świń























 Pobierz plik Materiały szkoleniowe dla lekarzy weterynarii (7 024 kB)


04-10-2013

Informacja Kujawsko-Pomorskiego Lekarza Weterynarii dotycząca szczepienia lisów przeciw wściekliźnie





28-06-2013

Powiatowy Lekarz Weterynarii informuje o zagrożeniu przeniesienia afrykańskiego pomoru świń z terytorium Białorusi oraz Federacji Rosyjskiej do Polski









14-05-2013

Powiatowy Lekarz Weterynarii przypomina o zasadach związanych z wystawianiem paszportów koniowatych.

Zgodnie z art. 14 ust. 9 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 roku o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2008 roku, Nr 213, poz. 1342 z poźn. zm.) podstawą wystawienia paszportu koniowatego jest:

1) dla koni pełnej krwi angielskiej, koni czystej krwi arabskiej, koni rasy kłusak oraz kuców szetlandzkich - zidentyfikowanie konia oraz zaświadczenie potwierdzające dokonanie wpisu do księgi hodowlanej, wydane na podstawie przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich;

2) dla koni hodowlanych innych ras niż wymienione w pkt. 1 - zgłoszenie właściciela konia zawierające numery identyfikacyjne rodziców konia, do którego dołącza się:
a) oświadczenie potwierdzające, że jest właścicielem tego koniowatego,
b) zaświadczenie o wykonaniu sztucznego unasienniania albo świadectwo pokrycia klaczy, która jest matką identyfikowanego konia, wydane na podstawie przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich;

3) dla pozostałych koniowatych:
a) zgłoszenie właściciela koniowatego zawierające numery identyfikacyjne rodziców koniowatego, do którego dołącza się:
- oświadczenie potwierdzające, że jest właścicielem tego koniowatego,
- zaświadczenie o wykonaniu sztucznego unasienniania albo świadectwo pokrycia klaczy, która jest matką identyfikowanego koniowatego, wydane na podstawie przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, albo
b) zgłoszenie właściciela koniowatego, do którego dołącza się:
- oświadczenie potwierdzające, że jest właścicielem tego koniowatego,
- wyniki badań tego koniowatego w kierunku nosacizny (Glanders), niedokrwistości zakaźnej koni (Equine infectious anaemia) i zarazy stadniczej (Dourine).

Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust 2. ww. ustawy opłaty za czynności związane z identyfikacją i rejestracją koni, w tym za dokonanie opisu i rejestracji (wydanie paszportu koniowatego), pobierane są przed ich dokonaniem.

W przypadku, gdy zgłoszenie konia do rejestru złożone w celu dokonania identyfikacji koniowatego jest niekompletne, tzn. brak jest któregokolwiek dokumentów określonych w art. 14 ust. 9 przedmiotowej ustawy, i/lub opłaty, należy odstąpić od jakichkolwiek czynności związanych z identyfikacją i rejestracją zwierzęcia do czasu uzupełnienia wniosku oraz poinformować wnioskodawcę o obowiązkach wynikających z ww. przepisów.

W przypadku uchylania się wnioskodawcy od obowiązku spełnienia powyższych wymagań, należy powiadomić Powiatowego Lekarza Weterynarii, który na wniosek podmiotu uprawnionego do wydawania paszportów dla koniowatych przeprowadzi kontrolę w gospodarstwie wnioskodawcy po upływie terminów określonych w art. 5 ust 6 rozporządzenia Komisji nr 504/2008/WE z dnia 6 czerwca 2008 r. wykonującego dyrektywy Rady 90/426/EWG i 90/427/EWG w odniesieniu do metod identyfikacji koniowatych, czyli po 31 grudnia roku, w którym urodziło się dane zwierzę z rodziny koniowatych lub po upływie 6 miesięcy od daty urodzenia, w zależności od tego, która z dat przypada później.

W związku z powyższym, zwracam się z prośbą o przestrzeganie powyższych zasad oraz egzekwowanie od właścicieli zwierząt kompletnych zgłoszeń koni do rejestru.



13-05-2013

Informacje dotyczące afrykańskiego pomoru świń

Mając na uwadze doniesienia o możliwości wystąpienia afrykańskiego pomoru świń (ASF) na terytorium Białorusi w rejonie baranowickim, w obwodzie brzeskim, Powiatowy Lekarz Weterynarii przypomina o zagrożeniach jakie niesie ryzyko przeniesienia afrykańskiego pomoru świń do Polski.



Pobierz plik Ulotka do pobrania z informacją nt choroby afrykańskiego pomoru świń - źródło: GIW (350 kB)



09-05-2013

Uboczne produkty z piekarni i cukierni

Informacja dla przedsiębiorstw produkujących środki spożywcze: piekarni i cukierni, które przeznaczają zwroty pieczywa na cele paszowe dla zwierząt gospodarskich.

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Radziejowie informuje, że na podstawie art. 9 oraz art. 18 Rozporządzenia 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 stycznia 2005r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz (Dz. U. UE L 05.35.1), zobowiązuje wszystkie podmioty działające na rynku pasz, w tym także przedsiębiorstwa produkujące lub przechowujące środki spożywcze, które przeznaczają zwroty pieczywa na cele paszowe do złożenia stosownego zgłoszenia w Powiatowym Inspektoracie weterynarii w Radziejowie w celu dokonania rejestracji.



16-04-2013

Informacja Głównego Lekarza Weterynarii dotycząca zmian w ustawie Rady Narodowej Republiki Słowackiej nr 152/1995 dotyczącej Zbioru Ustaw o żywności.

















10-04-2013

Informacja Kujawsko-Pomorskiego Lekarza Weterynarii dotycząca szczepienia lisów przeciw wściekliźnie





10-09-2012

Informacja Kujawsko-Pomorskiego Lekarza Weterynarii dotycząca szczepienia lisów przeciw wściekliźnie





17-05-2012





27-04-2012



21-03-2012

Szanowni Rolnicy,
Hodowcy zwierząt gospodarskich

     Zdrowa, bezpieczna i dobra polska żywność jest naszym skarbem narodowym. Stały wzrost popytu na polskie mięso, mleko i jaja oraz produkty przetworzone jest źródłem dochodu wielu polskich rodzin.
     Mając na względzie bezpieczeństwo produkowanej w Polsce żywności, zwracam się do Państwa z apelem i przypomnieniem o obowiązku posiadania w gospodarstwie dokumentacji potwierdzającej leczenie zwierząt.
     Proszę pamiętać, że każdorazowe zastosowanie przez lekarza weterynarii produktów leczniczych powinno zakończyć się wystawieniem dokumentu potwierdzającego ten fakt.
     Nie udokumentowane leczenie zwierząt gospodarskich może skutkować utratą części lub całości dopłat bespośdenich.
     Dokument potwierdzający leczenie zwierząt w gospodarstwie powinien być przechowywany przez okres pięciu lat. Na dokumencie tym powinien znajdować się podpis rolnika oraz podpis i pieczątka lekarza weterynarii.

Szanowni Państwo!
Żądajcie do lekarzy weterynarii leczących
Wasze zwierzęta wystawienia takiego dokumentu.
Jest to Państwa niezbywalne prawo i obowiązek lekarzy
weterynarii leczących zwierzęta gospodarskie.

Główny Lekarz Weterynarii

Janusz Związek



20-02-2012

Groźba afrykańskiego pomoru świń

Jak podaje PAP, służby weterynaryjne chcą w tym roku przebadać kilkaset świń na obecność wirusa afrykańskiego pomoru świń. Ogniska tej choroby zanotowano w Rosji i jest zagrożenie pojawieniem się jej w Polsce - poinformował PAP Główny Lekarz Weterynarii Janusz Związek.

Choroby tej nigdy nie było w Polsce, jednak od kilku lat występuje ona w Rosji. Jak zaznaczył szef weterynarii, Rosjanie nie do końca mogą sobie poradzić z jej opanowaniem, więc obserwujemy tę sytuację z "lekkim zaniepokojeniem", bo jest możliwość przeniesienia wirusa do Polski - powiedział dr Związek.
Na chorobę tę chorują dziki i świnie. U zarażonych zwierząt ma ona na ogół przebieg ostry.
Charakterystyczne objawy to brak apetytu, zapalenie spojówek, kaszel, pienisty wypływ z nosa, biegunka, wymioty. Zachorowanie bez względu na przebieg choroby prawie zawsze prowadzi do śmierci. Osobniki podejrzane o kontakt z wirusem są prewencyjnie zabijane. Według dr Związka choroba ta nie jest groźna dla człowieka.
W lutym ubiegłego roku Rosjanie poinformowali o podejrzeniu wystąpienia afrykańskiego pomoru świń w obwodzie kaliningradzkim. Inspekcja Weterynaryjna wzmogła wówczas kontrole świń w województwie warmińsko-mazurskim oraz podlaskim, pobierając kilkaset próbek od tych zwierząt. Próbki zostały zbadane przez Instytut Weterynaryjny w Puławach. Wszystkie miały wynik ujemny - podkreślił szef weterynarii. W tym roku w lutym służby weterynaryjne Rosji poinformowały o nowych ogniskach choroby wśród dzików w Krasnodarskim i Wołgogradzkim Regionie. W związku z potencjalnym zagrożeniem, przeprowadzono w październiku ubiegłego roku rutynowe ćwiczenia polskich i rosyjskich służb weterynaryjnych, na wypadek gdyby wystąpiło podejrzenie przedostania się wirusa do naszego kraju - dodał. Jak mówił dr Związek, Inspekcja Weterynaryjna stale monitoruje zagrożenia związane z tą chorobą. W tym roku planuje się przy okazji przeprowadzania kontrolnych badań na klasyczny pomór świń, wykonywanie dodatkowych badań na obecność wirusa afrykańskiego pomoru świń.
Główny lekarz weterynarii poinformował też, że zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej polskie służby celne kontrolują pojazdy powracające z Rosji, czy zostały poddane dezynfekcji, tak by wirus nie przedostał się na terytorium UE. Rosja kupuje w Unii, a także w Polsce żywe zwierzęta, dostarczenie ich na miejsce wiąże się z pobytem tirów w gospodarstwach hodowlanych, gdzie może pojawić się niebezpieczny wirus - tłumaczył dr Związek. Podkreślił, że afrykański pomór świń jest chorobą niezwykle niebezpieczną dla świń i dzików. Na ten wirus wrażliwe są zwłaszcza dziki, dlatego jeżeli myśliwy zauważy podejrzane zwierzę, ma obowiązek natychmiast zgłosić to do odpowiednich organów. Najbardziej prawdopodobne jest przeniesienie choroby do Polski przez dziki. Oznaczałoby to m.in. blokadę w handlu mięsem i zwierzętami na co najmniej dwa lata - dodał doktor Związek.



06-02-2012



19-05-2011

Informacja Kujawsko-Pomorskiego Lekarza Weterynarii dotycząca szczepienia lisów przeciw wściekliźnie





09-05-2011

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Radziejowie informuje, iż hodowcy przeżuwaczy są prawem zobligowani zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. nr 213, poz. 1342 ze zm.) do natychmiastowego powiadamiania Powiatowego Lekarza Weterynarii w Radziejowie o każdym upadku bydła, owcy lub kozy bez względu na jej wiek. Można wiadomość przekazywać osobiście, telefonicznie lub pisemnie na adres:

INSPEKCJA WETERYNARYJNA
POWIATOWY INSPEKTORAT WETERYNARII
ul. Brzeska 53, 88-200 Radziejów
tel. 54 2853510 ; fax 54 2854803
lub pocztą elektroniczną na adres: sekretariat@piwradziejow.pl



Zgłoszenia należy dokonać wg załączonego wzoru „Rejestr zgłoszeń padłego bydła” podając następujące dane: imię i nazwisko, adres osoby zgłaszającej; imię i nazwisko posiadacza zwierzęcia padłego; adres gospodarstwa; ilość sztuk przeżuwaczy w gospodarstwie i rodzaj (mleczne, opasowe, inne) dane identyfikacyjne padłej sztuki (gatunek, numer kolczyka lub tatuażu, data urodzenia, płeć); datę i godzinę padnięcia, przyczynę padnięcia, jeżeli została ustalona (w załączeniu wzór rejestru zgłoszeń padłego bydła).

Jednocześnie informuję właścicieli tych gatunków zwierząt, iż nie zgłoszenie upadku lub zbyt późne zgłaszanie padnięć stanowi wykroczenie z art. 85 ust.1 pkt 2b w/w ustawy. Zgłoszenie natychmiastowe pozwoli uniknąć dodatkowych kosztów związanych z obowiązkowym badaniem tkanki nerwowej w kierunku choroby BSE (tzw. choroby szalonych krów). Zbyt późne zgłoszenie padnięcia sztuk w gospodarstwach prowadzi do niezdatności tkanek podlegających badaniom laboratoryjnym i obciąża skarb państwa dodatkowymi kosztami związanymi z obowiązkowym badaniami w laboratoriach referencyjnych.



Opublikował: Andrzej Wiśniewski
Publikacja dnia: 10.02.2017
Podpisał: Maciej Bachurski
Dokument z dnia: 21.12.2010
Dokument oglądany razy: 8 772